درباره

داستان او از خانه آغاز شد. در یازدهم خرداد ۱۳۶۰، در تهران و در خانواده‌ای اهل ذوق و هنر، دیده به جهان گشود. پدرش، آوازخوانی خوش‌الحان، نخستین آموزگار او بود و آواز و شعرخوانی را از همان سال‌های کودکی در گوش جانش نشاند؛ چندان که مهر شعر و آواز اصیل ایرانی رفته‌رفته در وجودش ریشه دواند. به صلاح‌دید پدر، راه محضر استادان بلندپایهٔ آواز ایران را در پیش گرفت و از خرمن دانش ایشان خوشه‌ها چید. دستگاه‌های آوازی را فرا گرفت و شیفتگی به تار، او را به آموختن این ساز نیز رهنمون شد.

کودکی‌اش در سایهٔ شعر گذشت. در دوازده‌سالگی بخش بزرگی از سروده‌های فردوسی، رباعیات خیام، غزلیات عطار، مولانا، سعدی و حافظ، و گنجینه‌ای از اشعار دیگر شاعران پارسی‌گوی را از بر داشت و یک سال بعد، در سیزده‌سالگی، در مسابقهٔ مشاعرهٔ سراسری ایران به مقام نخست کشوری دست یافت. آنگاه دوره‌های تخصصی صداسازی، فنون تحریر، و ردیف و دستگاه‌های موسیقی ایرانی را پشت سر گذاشت و به ژرف‌کاوی در سبک و سیاق آوازی مکتب اصفهان، مرکب‌خوانی، پیوند شعر و موسیقی، و زیبایی‌شناسی تلفیق مکتب‌های گوناگون موسیقی همت گماشت.

در سال ۱۳۸۷ کارت صلاحیت تدریس را از وزارت فرهنگ و ارشاد ایران دریافت کرد. یک سال بعد، در ۱۳۸۸، نخستین آلبومش، «داد دل»، را ساخت که در ۱۳۸۹ منتشر شد و سرآغاز کارنامهٔ حرفه‌ای او بود. اما جست‌وجوی افق‌های تازه، او را به سوی موسیقی تلفیقی کشاند: در ۱۳۹۱ آلبوم «آوایی در فلامنکو» را منتشر کرد؛ گفت‌وگویی میان آواز ایرانی و فلامنکوی اسپانیا. سپس آلبوم «حدیث عشق» را در ۱۳۹۳ و آلبوم «Her Memories» را در ۱۳۹۴ آهنگسازی و تنظیم کرد و به دوستداران موسیقی عرضه داشت.

سال ۱۳۹۵ نقطهٔ عطفی در زندگی او بود. به عضویت درجهٔ یک مدرسان و نوازندگان خانهٔ موسیقی ایران درآمد و آلبوم «بانگ» را با آهنگسازی و ترانه‌سرایی خود منتشر ساخت، اثری که سازهای ایرانی و غربی را در هم آمیخت؛ تک‌آهنگ «تردید» را نیز در سبک پاپ سنتی به دوستداران موسیقی سپرد. در همان سال رخت سفر به ایالات متحدهٔ آمریکا بست و در سن‌خوزهٔ کالیفرنیا، با بنیان‌گذاری مدرسهٔ هنر و موسیقی آریا و استودیوی موسیقی وزوزک، آموزش تخصصی و پیشرفتهٔ موسیقی اصیل ایرانی را برای ایرانیان برون‌مرز آغاز کرد.

سال‌های نخستِ دوری از وطن، سال‌هایی پربار بود. در ۱۳۹۶ بیش از هفده کنسرت را در شهرهای گوناگون آمریکا به روی صحنه برد، و در همین سال کتاب «تاریخچهٔ موسیقی ایرانی» نیز به چاپ رسید؛ کتابی که با استقبال گستردهٔ دوستداران موسیقی ایرانی روبه‌رو شد و تاکنون چهار بار تجدید چاپ شده است. یک سال بعد، در ۱۳۹۷، گروه موسیقی «شاهان» را بنیان نهاد و به ثبت رساند و آلبوم «مخمور» را، اثری در سبک پاپ سنتی با تنظیم خود، منتشر کرد.

این راه در سال‌های بعد نیز ادامه یافت: تک‌آهنگ «ایران من» در ۱۴۰۰، آلبوم‌های «زخمه» در ۱۴۰۳ و «شهراز» در ۱۴۰۴ در سبک پاپ سنتی، و در ۱۴۰۵ آلبوم «تکه‌هایی از فصل‌ها»، مجموعه‌ای از آثار او در موسیقی کلاسیک.

در کنار موسیقی، قلم نیز همدم همیشگی او شد و از ۱۴۰۰ به این سو، نویسندگی جایگاهی ویژه در کارنامه‌اش یافت. در همان سال نگارش «رباعیات خیام به هفت زبان» و کتاب آموزشی «از درآمد تا فرود» را آغاز کرد و در ۱۴۰۱ کتاب آموزش موسیقی «از سکوت تا سمفونی» را نوشت. در ۱۴۰۴ کتاب‌های آموزشی «مختصری در موسیقی کلاسیک» و «نت‌خوانی از صفر تا فوق‌حرفه‌ای» را به رشتهٔ تحریر درآورد و در ۱۴۰۵ کتاب «ششصد آهنگ کلاسیک» را به پایان رساند؛ مجموعهٔ نت ششصد ملودی برای نوازندگی که همهٔ دوره‌های تاریخ موسیقی کلاسیک را در بر می‌گیرد.

داستان‌نویسی نیز از ۱۴۰۲ به جهان او راه یافت. در این سال نگارش رمان هفت‌جلدی «مدرسهٔ ذهن‌های شکسته» و رمان «زنان فرانسه» را آغاز کرد؛ در ۱۴۰۳ نگارش رمان «آرشیو پنهان» را، و در ۱۴۰۵ نگارش رمان هفت‌جلدی «آخرین مبادلهٔ خاطره» و سرودن «دیوان غزلیات» خویش را.

نگاه هنری او به موسیقی و ادبیات محدود نماند. عکاسی نیز از دیرباز همراه او بوده است. در ۱۴۰۰ به عضویت انجمن عکاسان آمریکا (PSA) و در ۱۴۰۳ به عضویت انجمن عکاسان حرفه‌ای آمریکا (PPA) پذیرفته شد.

امروز، پس از بیست‌وشش سال تدریس، مدیریت استودیوی موسیقی وزوزک را در سن‌خوزهٔ کالیفرنیا بر عهده دارد و هر سال بیش از یکصد و پنجاه هنرجو از آموزش‌های او بهره می‌برند. در سال ۱۴۰۵ وزوزک را به‌طور رسمی در ایالت کالیفرنیا به ثبت رساند؛ مجموعه‌ای که اکنون در زمینهٔ نشر فیلم، موسیقی و کتاب فعالیت می‌کند. در همین سال به عضویت رسمی و فعال انجمن ملی معلمان موسیقی آمریکا (MTNA) و انجمن معلمان حرفه‌ای موسیقی کالیفرنیا (CAPMT) درآمد.